สับสนๆ

คือ..ชีวิตชั้นมันก็เป็นอย่างนี้เเหละเน้ออออออ มีอะไรหั้ยคิดสับสน

วกวนอยู่เรื่อย เเต่ตอนนี้ที่สับสนมากที่สุดคงหนีไม่พ้น เรื่อง ตอนปีสามเนี่ย จะฝึกงาน หรือไป work&travel ดี เพราะใจจริงก็อยากฝึกงานอ่า อีกใจนึงก็อยากไปเวริค จะได้ไปหาเเม่เเล้วก็ได้ไปเที่ยวด้วย คือ เป็นคนที่อยากไปเมกามากกกกอยู่เเล้ว เเต่ก็ติดอยู่ที่ว่า ถ้าไม่ฝึกงาน จะทำให้เสียโอกาสทาง connection หรือเปล่า คนนั้นก็บอกอย่างนี้ คนนี้ก็บอกอย่างงั้น งงๆๆๆ

ตอนนี้เลยเกิดอาการสับสน เพราะลองเข้าไปอ่านในเว็บpantipดู เค้าก็บอกว่าไปเวิรคดีกว่า ได้ประสบการณ์เเบบที่คนอื่นไม่ได้ คือใจความสำคัญเนี่ย เค้าถามเราว่า เราอยากได้อะไรมากกว่ากัน ระหว่าง ประการณ์การทำงาน หรือ ประสบการณ์ชีวิต ทำถามนี้ สะกิดใจเข้าไปข้างในเลยอ่า เราอยากได้ทั้งสองอย่างมากพอๆกัน เเต่ต้องถึงเวลาที่จะถามตัวเองเเล้ว ว่าต้องการอะไรมากกว่า บางทีก็เเอบคิดนะว่า จะมาเครียดอะไรตอนนี้ เหลือเวลาอีกนานเเต่ ก็กลัวว่าทุกอย่างจะสาย มันจะไม่ได้อะไรเลยทั้งสองอย่าง กลุ้มใจมากๆ

ป.ล.ยังไงก็ถ้ามีคนเข้ามาอ่านเจอ ก็ช่วยเเนะนำหน่อยนะคะ ขอบคุณค๊า

วันลงทะเบียนเรียน

วันนี้เป็นวันลงทะเบียนเรียนของชั้นละ ตอนเเรกก็ตื่นเต้นมากกกก
คิดว่าจะลงไม่ทันกันละ อย่างนู้น อย่างนี้ มากมายหลายสิ่ง เมื่อคืนก็เครียดมากค๊า คิดว่าตารางสอนจะออกมาไม่ได้ตามที่ต้องการ เเต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี เเต่วันนี้ยังไม่ได้กินข้าวเลย มีเเต่พายไก่ชิ้นนี้เท่านั้นที่ ช่วยชีวิตชั้นไว้
เเต่ยังไงก็ยังคงไม่อิ่มอยู่ดี....

บางอย่างที่ทำให้เป็นเราทุกวันนี้ ยังไงก็ต้องขอบคุณมาก ทุกสิ่งมีค่ามาก ถ้ามองหันกลับไปที่จุดเดิม

ปวดเมื่อยไปหมด555

เบื่อจังเลย+++ วันนี้ไม่ได้ไปเรียน เหอะๆ ปวดหลังไปถึงคอ เซงมากกก
หิวข้าวก็หิว เเต่ขี้เกียจอาบน้ำ เเล้วก้อขี้เกียจเดินออกไปกิน
ทีวีก็ไม่มีรัยดูเลยอ่า หนัวที่สั่งไปมันก็ไม่มาซักที

Don't get about Ec200 (Practical Economics for Daily Life)

Everybody tell me. It's easy>> EW!! I don't think so

This time I'm so bored very very much..

Want to see Desperate Housewives

วันนี้ชั้นไป เดินฝ่าม็อบมาาา

วันนี้พอดีไป มาบุญครองกะพี่นัทมา ไปช่วยเค้าเลือกเสื้อผ้าใส่ทำงานอ่า ดันโดนเจ้าของร้านเสื้อหลีอีก กำ เค้าพูดยังไม่ชัดเลย 5555 เเล้วพอดีต้องไปแลกเงินที่หน้าเซนทรัลเวิลด์อ่า เลยซวยต้องเดินฝ่าม็อบ

คือ..เห็นม็อบเเล้วเเบบ มันเเย่มากจิง คือมัน ขี้ กิน นอน กันตรงนั้น เห็นเเล้วอนาถใจมากเลย เเต่ละคนนี้ นอนไม่ต่างอะไรกับหมาอ่า เหม็นๆ ดำๆ (หมายังดีกว่าเยอะ เพราะอย่างน้อยมันก็ซื่อสัตย์ ถึงบางตัวจะมีกัดกันบ้าง เเต่มันก็ไม่เคยทำร้ายใครก่อน) แหวะจะอ้วก มันปิดถนนตั้งเเต่ หน้าสยาม ยาวไปจนถึงหน้าเซนทรัลเวิลด์ ไม่ละลายเเก่ใจบ้างเลย ที่ทำให้คนอื่นเค้าเดือดร้อนกะพวกมัน ชั้นต้องทำใจอดกลั้นเเบบสุดๆ

พี่นัทก็คอยบอกว่า ฝ้ายใจเย็นๆ เชื่อว่าคนที่เดินผ่านตรงนั้นจะรู้สึกเเบบเดียวกันอ่า เฮ้ออ.... เหนื่อยมากมาย แดดก็ร้อน เเต่ที่รู้สึกเเย่มากที่สุด คือ วันนี้เป็นวันครบรอบเเต่งงานของในหลวง เป็นวันมงคลเเท้ๆ เเต่อีพวกเสื้อแดง(ปัวตัวซัว)มันก็ยังมันทำให้วันนี้เเย่ไปเลยอ่า เกลียดพวกเเม่งมากกกกกกกก เเบบเข้าไส้ พอขากลับมาไปนั่งตุ๊กตุ๊ก ตอนเเรกก็ถามมันอ่านะ ว่าเท่าไหร่ มันก็บอกว่า 20หรือ40บาทเนี่ยเเหละ เเต่พอลงรถมันเสือกบอกว่า 70 (๑0๑) เเย่ว่ะ โกงกันชัดๆเลยอ่า พอมาถึงมาบุญครองอีกครั้ง ก็ไปกินไอติม ชั้นร้องไห้ด้วยอ่า แบบไม่มีเหตุผล เครียดอ่า ที่เห็นม็อบ สงสารในหลวง สงสารประเทศไทยจัง ทำไมมันถึงได้เเย่แบบนี้ เบื่อๆๆๆๆ อยากให้ทุกอย่าง
มาเป็นเหมือนเดิม แล้วพอสักพักนึง ก็ไปดูหนัง วันนี้ไปดูเรื่อง Brooklyn's Finest ก็มันดีนะ ให้fuck กันทั้งเรื่องอ่า 555 มันเรื่องเกี่ยวกับตำรวจอ่า มีทั้งเลวกลับใจ เลวแก้ตัวไม่ทัน เลวหักหลังเพื่อน งงๆด้วยอ่า เเต่รวมๆเเล้วสนุก คุ้มๆ มาออกมาจากมาบุญครอง ก็ไปกิน สุกี้ที่แถว วงเวียนโอเดียน อร่อยดีนะ เเนะนำค่ะ สำหรับคนที่ชอบทานสุกี้ มีทั้งสุกี้น้ำ แห้ง หมู,เนื้อ,ไก่ ให้เลือก เเล้วก็มี ข้าวหมูแดงหมูกรอบด้วย

หลังจากนั้น ก็กลับบ้านอย่างสวัสดิภาพ ขอบคุณพี่นัท สำหรับสุกี้ เเละอื่นๆอีกมากมาย ขอบคุณมากค๊าาา

กลับมาบ้าน ก็เเจ้งโอนตังไปเว็บสั่งหนัง ชั้นสั่ง DESPERATE HOUSEWIVES อยากดูๆๆๆๆๆ ขอให้หนังส่งมาเร็วๆละกัน ตั้งตารออย่างมากกก

ยังไม่รู้เลย พรุ่งนี้จะไปเรียนดีป่าว เพราะเสื้อแดง(ปัวตัวซัว) ออกมารบกะทหาร ทำให้ทหารนายหนึ่ง เสียชีวิต ยังไงก็ร่วมไว้อาลัย แสดงความเสียใจกัยครอบครัวของท่านด้วยค่ะ

ชั้นไปนอนละ บล็อก จุ๊บๆๆ

ป.ล. รูปภาพนี้คือ ช่วงเวลาเเห่งความสุขที่ไปกับเพื่อนๆ ในวันปีใหม่ หน้าห้างเซนทรัลเวิลด์

Hang Out With Snack!!

วันนี้ไป เซนทรัล ลาดพร้าว ห้างขาประจำที่ต้องผ่านทุกครั้งก่อนกลับบ้าน ชั้นกะเเน็กเพื่อนซี้นัดกันว่าจะไปดูหนังกัน ก่อนไปดูหนังก็เดินสอดส่องดูของลดราคา ที่ส่องมาเเล้วนับครั้งไม่ถ้วนแต่ก็ไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แล้วก็ไปกินราดหน้าราคาครึ่งร้อยที่สู้ข้าวเเกง30บาท หน้าหอชั้นไม่ได้เลยเเม้เเต่น้อย

พอเสร็จเเล้วเราก็เดินไปดูรอบหนังกัน ตอนเเรกก็กะจะดูเรื่อง DATE NIGHT อ่านะ เเต่มันออกไปซะเเล้วววว

เลยเปลี่ยนแผน ไปดูเรื่อง ช็อค...ผีดุมิติ โอ๊ววววว ก็อดดด!!! มันช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้ (พูดแดกดัน)

เสียดายยเงิน250 กับความมรู้สึกที่คาดหวังไว้มากก่อนเข้าโรงหนัง เเต่ไม่เป็นรัยหรอก อย่างน้อยนี่ก็ทำให้ชั้นได้รู้ว่า่ อย่าไว้ใจผีญี่ปุ่น 5555 พอออกมาจากโรง ชั้นกับเพื่อนก็วิจารณ์ หนังกันไม่หยุด ต่อจากนั้นเราก็ไปเดินดูของตอกันนิดหน่อย ชั้นก็ได้ร่มมาอันนึงน่าัรักมั๊กมาก คิดว่าไม่ค่อยจะเหมาะกับหน้าชั้นเท่าไหร่ "สีชมพูเชียว"หลังดูของเสร็จ เราก็เเยกย้ายกันกลับบ้าน ขอบใจมากนะอีนางเเน็กกกกก ที่ไปเป็นเพื่อน มีความสุขสุดๆเล๊ยจ้าาา

ป.ล.ใครที่สนใจอยากดูหนังเรื่องนี้เราก็ไม่ได้ห้ามนะจ๊ะ เเค่เตือนไว้ว่าอย่าไปดูคนเดียว เพราะตอนออกจากโรงหนังจะได้บ่นให้เพื่อนที่ไปด้วยฟังได้ ....

การปฏิวัติครั้งสำคัญ

เมื่อวาน ชั้นพยายามที่จะปฏิวัติ ตู้เสื้อผ้าของชั้น ให้เป็นระเบียบ

เเลดูน่าสนใจเมื่อชั้นจะหยิบเสื้อผ้าใส่ เเล้วชั้นก็ทำสำเร็จ เย้!!

ต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะรื้อทั้งหมดออกมา เเล้วเเยกพวกมัน ออกเป็นประเภท

กว่าจะเสร็จ ก็ใช้เวลาตั้งสองวัน (อันนี้รวมเวลาที่ขี้เกียจเเล้วหลับไปก่อนด้วย)

ชั้นเพิ่งรู้ว่าเสื้อผ้าของชั้นมันมีเยอะมากจิงๆ บางตัวซื้อมายังไม่เคยใส่เลย

เเย่ชะมัด เเต่ยังไงก็เหอะ มันก็เข้าที่เข้าทางเเละผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เเต่ที่เหลือก็มีเเต่พวกเสื้อ้าที่ชำรุด

เเละรอคอยการซ่อมเเซมต่อไป