วันศุกร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

สับสนๆ

คือ..ชีวิตชั้นมันก็เป็นอย่างนี้เเหละเน้ออออออ มีอะไรหั้ยคิดสับสน
วกวนอยู่เรื่อย เเต่ตอนนี้ที่สับสนมากที่สุดคงหนีไม่พ้น เรื่อง ตอนปีสามเนี่ย จะฝึกงาน หรือไป work&travel ดี เพราะใจจริงก็อยากฝึกงานอ่า อีกใจนึงก็อยากไปเวริค จะได้ไปหาเเม่เเล้วก็ได้ไปเที่ยวด้วย คือ เป็นคนที่อยากไปเมกามากกกกอยู่เเล้ว เเต่ก็ติดอยู่ที่ว่า ถ้าไม่ฝึกงาน จะทำให้เสียโอกาสทาง connection หรือเปล่า คนนั้นก็บอกอย่างนี้ คนนี้ก็บอกอย่างงั้น งงๆๆๆ
ตอนนี้เลยเกิดอาการสับสน เพราะลองเข้าไปอ่านในเว็บpantipดู เค้าก็บอกว่าไปเวิรคดีกว่า ได้ประสบการณ์เเบบที่คนอื่นไม่ได้ คือใจความสำคัญเนี่ย เค้าถามเราว่า เราอยากได้อะไรมากกว่ากัน ระหว่าง ประการณ์การทำงาน หรือ ประสบการณ์ชีวิต ทำถามนี้ สะกิดใจเข้าไปข้างในเลยอ่า เราอยากได้ทั้งสองอย่างมากพอๆกัน เเต่ต้องถึงเวลาที่จะถามตัวเองเเล้ว ว่าต้องการอะไรมากกว่า บางทีก็เเอบคิดนะว่า จะมาเครียดอะไรตอนนี้ เหลือเวลาอีกนานเเต่ ก็กลัวว่าทุกอย่างจะสาย มันจะไม่ได้อะไรเลยทั้งสองอย่าง กลุ้มใจมากๆ

ป.ล.ยังไงก็ถ้ามีคนเข้ามาอ่านเจอ ก็ช่วยเเนะนำหน่อยนะคะ ขอบคุณค๊า

วันพฤหัสบดีที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

วันลงทะเบียนเรียน

วันนี้เป็นวันลงทะเบียนเรียนของชั้นละ ตอนเเรกก็ตื่นเต้นมากกกก
คิดว่าจะลงไม่ทันกันละ อย่างนู้น อย่างนี้ มากมายหลายสิ่ง เมื่อคืนก็เครียดมากค๊า คิดว่าตารางสอนจะออกมาไม่ได้ตามที่ต้องการ เเต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี เเต่วันนี้ยังไม่ได้กินข้าวเลย มีเเต่พายไก่ชิ้นนี้เท่านั้นที่ ช่วยชีวิตชั้นไว้
เเต่ยังไงก็ยังคงไม่อิ่มอยู่ดี....

บางอย่างที่ทำให้เป็นเราทุกวันนี้ ยังไงก็ต้องขอบคุณมาก ทุกสิ่งมีค่ามาก ถ้ามองหันกลับไปที่จุดเดิม

วันพุธที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

ปวดเมื่อยไปหมด555

เบื่อจังเลย+++ วันนี้ไม่ได้ไปเรียน เหอะๆ ปวดหลังไปถึงคอ เซงมากกก
หิวข้าวก็หิว เเต่ขี้เกียจอาบน้ำ เเล้วก้อขี้เกียจเดินออกไปกิน
ทีวีก็ไม่มีรัยดูเลยอ่า หนัวที่สั่งไปมันก็ไม่มาซักที